איך פארשטיי וואס דו זאגסט, לאמיר זיך בעסער מסביר זיין.
איך רעדט נישט פון קיין דורכפעלער, איך רעדט פון נסיונות., א דורכפאל איז א זאך פון די עבר, א זאך וואס איז שוין געשעהן, מען קען נישט זאגן פאר איינעם, 'דו גייסט האבן א דורכפאל'. וויאזוי ווייסטו אז עס גייט געשעהן? אודיא איז עס נארמאל אויב ס'געשעהט יא, אבער די פלאן פון פאראויס איז אז מען גייט טוהן וואס מ'דארף אינגאנצן, און אז ס'איז געשעהן א דורכפאל איז עס געשעהן…
די פוינט וואס איך האב געוואלט ארויסברענגן איז א זאך וואס איז ביי מיר געווען די גרעסטע שטער פון רעקאווערי.
ביי אסאך מענטשן קוועטש זיי אינעווייניג א שטארקע קשיא, די קשיא איז אויף זיך אליין, ער דערזעהט זיך מיט א שווערע יצר הרע, און ער האלט אז 'עפעס איז ראנ"ג מיט מיר', ווייל, 'וויאזוי קען זיין אז עס ציעט מיר צו אזעלכע נידריגע זאכן? ווען איך גיי אין גאס מוז איך אלעס זעהן, אלעס מוז איך באמערקן, און ס'גליסט מיר', און ער איז זיכער אז 'קיינער אין די וועלט האט נישט אזעלכע געפערליכע תאוות ווי מיר', ער פילט זיך ווי די גרעסטע רשע, ער מיינט אז 'ווען איינער זאל נאר וויסן וואס טוט זיך ביי מיר אין הארץ… וואלט ער מיר אזוי אראפגעקוקט… ער וואלט נישט געשטאנען אין מיינע ד' אמות…'
דאס איז א געפערליכע טעות!!! און דער טעות איז דער נאמבער 1# גורם פון דורכפאלן…
געדענק, איך רעדט יעצט פון איינער וואס האט נאכנישט געזונדיגט, אבער עס ברענט אין זיין הארץ א שטארקע גליסטעניש צו טוהן א מיאוסע זאך, צו קוקן ווי מ'דארף נישט, אדער רעדן וואס מ'דארף נישט. און ער מיינט אז אויב עס גליסט זיך אים איז עס א פראבלעם, וואס געשעהט יעצט? די יצר הרע קומט און זאגט אים, 'קוק דיך אן, ביסט דאך אזא רשע, ביסט דאך א נידריגע מענטש, קוק וואספארא תאוות עס ציעט דיר, דאס ביסטו און פארטיג, יעצט גיב דיך נאך…' דאס ליגט אין די בע"ק א"וו די מיינ"ד פון א מענטש בשעת די ערשטע דורכפאל.
דער מענטש, ווי מער ער לערנט און ער הערט ווי געפערליך די עבירה איז, ווערט ער אלס מער און מער צוקלאפט ביי זיך, 'אזעלכע מיאוסע עבירות ציעט מיר?' ער קוקט זיך אלס מער און מער אן ווי א שגץ, א דורכפאל, און וואס קען שוין געשעהן אז ער וועט למעשה זינדיגן…
די אמת איז אבער אז דאס איז א גרויסע טעות! עס איז נישט קיין שום פראבלעם אז עס קומען אריין אין א מענטש אלע מיני משיגענע תאוות!!! עס ווייזט נישט גארנישט אויף דער מענטש, דער מענטש איז נאכאלץ א צדיק גמור, און עס איז נישט קיין שום פראבלעם, נאטינ"ג אי"ז ראנ"ג!
די תאוות קומען אריין אין דיר כדי דו זאלסט עס נישט נאכגעבן! דאס איז א נסיון וואס דער אייבערשטער שיקט דיר כדי דו זאלסט זיך אויסארבייטן און פארדינען עולם הבא, יעדער איינער האט נסיונות, יעדער איינער! עס איז נישט קיין עבירה צו האבן א יצר הרע, פונקט פארקערט, דאס איז די תכלית בריאת העולם!
איי, 'קיינער האט נישט אזעלכע געפערליכע תאוות?' - איז קודם כל, ס'איז נישט אמת! דו ווייסט נישט, ס'איז דא נאך אסאך מענשטן ווי דיר, קוק איז אום אויפן פארום… והשנית, נישט יעדער האט די זעלבע מין נסיון, ביי איינעם איז די ניסיון אין תאוות, און ביי איינעם עפעס אנדערש. אבער יעדער איינער האט נסיונות!
ווען איך האב דערהערט אז מיינע נסיונות זענען 'נארמאל', און פארקערט, אן קיין נסיונות קען מען צוריק אהיים גיין… די גאנצע סיבה פארוואס די באשעפער האט באשאפן דעי וועלט איז נאר אז עס זאל זיין 'התנגדות' און מיר זאלן בוחר זיין דאס וואס איז רצון השם, ממילא האב איך אנערקענט ווער 'איך' בין,
ווער בין איך? ווער בין 'איך'??? איך בין נישט מיינע געפיהלן, איך בין א טייערע הייליגע איד, מיט א נשמה קדושה, מיט א רצון צו זיין גוט, און די תאוות זענעען נישט מיר.
דאס איז געווען מיין די יסוד צו קענען אנפאנגן ארבייטן אויף זיך בעזר השם!